Sevgili cep telefonu kullanıcıları, Cep telefonu akım dolum aleti elde bile patlıyormuş. Dikkat etmek, aygıt elektrik kaynağına takılı iken telefonla konuşmamak lazımmış. Sağlıklı bir yaşam adına, M. Ali Sulutaş / 14.11.09   Windows Live Hotmail: Arkadaşlarınız Facebook'taki güncellemelerinizi doğrudan Hotmail®'den görür. Windows Live™ Photos ile fotoğraflarınızı kolayca paylaşımı. Sürükle bırak

---

The new Internet Explorer® 8 - Faster, safer, easier. Optimized for Yahoo! Get it Now for Free!

Dostlarım, bu bir sağlık bilgilendirme duyurusudur:

Bilindiği gibi, bir ay bir hafta önce, 5 Ekim Pazartesi akşamı MEÜ Çiftlikköy yerleşkesinde verilen (ücretli) orkestra konserinden dönüşte, MEÜ’nün kente ulaşım hizmetinden yararlanıp otobüsten Kapalı Spor Salonu köşesinde inerken tutunduğum yere takılarak ezilip kesilen (şükür kopmayan) sağ el küçük parmağım iyileşti sayılır. Otobüs sürücüsünün ilgisizliğine hayret ettim. Rektör’ü, Rektör Yardımcısı’nı, Tıp Fakültesi’ni ve MEÜ Basın Birimi’ni de bilgilendirdiğim halde ilgisiz kaldıkları için onlara da hayret ediyorum. Kim bilir, parmağımın kopmadığına sevinçleri nedeniyle sarhoş olduklarındandır, belki de…

Az buz bir melanet yaşamadık, doğrusu! Olan oldu, ama olan olduğuyla kalmamalı. Bir hınç alma dürtüsüyle değil, aymazların uyarılması ve aymazlıkların aza indirilip, yok edilmesi bağlamında gerçek durumu ortaya koymaya devam edeceğim, duyarlı yurttaşlık gereği...

Bu vesileyle sizlere son bilgiyi aktarayım: 2 cm kadar olan kesilmiş deri ve et, dikiş atılmaya gerek kalmadan kendi kendini tamir etmektedir. Son kabuk dün düştü, iz kalıp kalmayacağını bilmiyorum. Kopan damar ve sinirlerin de kendi kendilerini tamir ettiklerini hissediyorum.

Sizlerden gelen yanıtlar beni bu yönde yüreklendirir nitelikteydi. Gelen iletilerin bazılarından kısa düşünceleri paylaşmak istedim. Gönderdikleri ileti ve yorumların  “yar ve ağyara yönlendirilmemesini” dileyen dostlarımın bu dileklerine uyarak onların iletileri, yorum ve önerilerinden hiç esinti bile almadım buraya. Kısa alıntılar şöyle:

“Parmağınız nasıl? İçim ürperiyor okurken…”; “Yürekten geçmiş olsun dileklerimi iletir, sizin  gibi duyarlı  büyüğüme…”; “Çektiğin sıkıntıların benzerlerini hemen her gün toplumun bazı kesimlerinde yaşıyoruz,”;  “Verilmiş sadakanız varmış da tanrı sizi sevenlerinize bağışlamış.”; “Hayatta bir deneyim daha kazanmış olarak bu badireyi de böylece atlatmış olacağını umuyorum; “Olanlara üzüldüm ancak sonunda da mutlu olmanız bizleri teselli etti”; “Çok geçmiş olsun, inanılır gibi değil diyeceğim ama burası artık değişmiş bir MERSIN.”. “Her işte bir hayır vardır, bu konuyla ilgili başımdan geçen bir olayı nasip olursa sana anlatacağım,” diyen gurbet kuşu, anlattı öyküsünü. Tepesindeki bir ağrılı oluşum, bir salıncaktan düşmesi sonucu salıncak tahtasının ters dönüp tam o noktaya çarpması sonucu o noktanın patlamasıyla çıkan pıhtıyla birlikte yok olup gitmiş o dayanılmaz ağrı da. İlginç… Bazı uzun boyutlu yorumlar da geldi; onlardan da bir kesiti paylaşalım.

“ … Türkiye'nin insan malzemesi belliyken, birleşik kaplar kuralı geçerliyken, Mersin Üniversitesi'nden bir sürücünün bu genel tablo dışında tutulması beklenemez. Pek çok vatandaşımızla ilgili trafik kazaları, ihmaller söz konusu olabiliyor. Anlatımlarınızdan, olayın, sürücüden ziyade sizin dikkatsizliğiniz nedeniyle meydana geldiği, ancak sürücünün durumla pek ilgilenmediği, otobüsü durdurup inip yanınıza gelmediği, ya da öteki yolculardan özür dileyip sizi parmağınızı dikilmek ya da tedavi edilmek üzere hastaneye götürmediği yorumunu yapabiliyorum. Bunu tutup tümüyle üniversite rektörüne bağlamanızı, sizi telefonla aramamış olmasını çok önemli bir ihmal gibi değerlendirmenizi ve işi neredeyse MEÜ'de bir yıl sonra yapılacak rektörlük seçimlerinde mevcut rektör aleyhinde oluşturulacak kulis faaliyetlerine malzeme oluşturacak biçime dönüştürmenizi doğrusu yadırgadığımı söylemeliyim. Tabii ki, insan sağlığı, nezaket vs. her şeyin önünde gelir ama MEÜ yönetiminin düzgün bir çizgi izlediğini ve kimilerinin orasını da ele geçirmek için can attığını da unutmayalım. Rektörün olaydan nasıl ve kimin aracılığıyla haberdar edildiği, daha doğrusu haberdar edilip edilmediği bile belli değil! Ama siz, olayı sağır sultanın bile duyduğunu öne sürerek, MEÜ rektörlüğünü suçluyorsunuz. ‘Bu Rektör ve yönetimi MEÜ’ye, Mersin’e ve insanlığa uygun değilmiş’ yargınızı bir kez daha gözden geçirmenizi tavsiye ederim…” diye yargılayanlar oldu.

“Bir Reis, tüm dallarının esintisinden sorumludur. Saniyen, memleketimde harbi bilim yapılmakta olduğundan da, mevcut insan malzemesinin kalitesi anlamında, ciddi şüpheliyim. Bir memleketin üniversite başılığı, siyasi mülahazalara, kulislere, adam kayırmacılığa vs kaynak olmakta ise, konuşacak bir şey yoktur. Diğer halde, mevcut faşist YÖK yasasının da bu kaza vesilesiyle gözden geçirilmesinde yarar görüyorum…” diyen de.

“Bir zahmet MEÜ'ye gidip, vadi spor tesislerinin nereye ve nasıl yapıldığını bir görünüz. Mesela yani... Eski üniversite başı Bay Uğur Oral'a, makamında otururken, sohbet esnasında VADİYİ gösterip, mekteplerinde inşaat mühendisliği ve yer bilimleri bölümü olup olmadığını sormuştum…” deyip kentimizde yapılanlara kayıtsız kalınmamasını öneren oldu.
 
MEÜ yönetimine gönderme yaparak, “Türkiye bürokrasisi aklını başına almalıdır. Bugüne değin o devlet bürokrasisi hep bizleri ezdi de ezdi. Karakolların önünden geçerken bile mübalâğa, sidikliğimiz tutulurdu. Artık bu işler bitecek, devlet ve organları, hizmetkâr olacak, buyurgan ve yok eden değil efendim.  Zat-ı âliniz de bu işlere, bir de bu gözle bakmayı deneseniz diyorum…” diye eteğindeki taşları döken de oldu.

“Bir dost olarak söylemek isteyip de beceremediğimi, ‘…’ kahramanca, dobraca ifade etmiş. Dincilerin, Fethullahçılar’ın tüm üniversiteleri ele geçirmek için her türlü girişimde bulundukları böylesi bir dönemde rektör olmak hiç de kolay değil. Tüm baskılara rağmen, gördüğüm kadarıyla Mersin Üniversitesi Atatürkçü çizgisini korumaya çalışıyor. Ülkeyi, Atatürk ilkelerini kasıp kavuran şimdiki dinselleşme gelişmelerini durduramazsak, parmak yaralarından çok daha fazla acı veren yürek yaralarına katlanmak zorunda kalabiliriz…” diye kaygı belirten de var. Nasrettin Hoca’nın, “Hırsızın hiç mi kabahati yok?” diyen olduğu gibi, “Rektör ve ekibi bu tehlikeleri neden göz önünde tutmazlar?” diye soran da var.

“Güven duyulan kişi kurum veya kuruluş yanlış yaparsa, görmezden, duymazdan gelirse hainlik etmiş olur…” diyen bir dostumun bu uyarısı üzerine, bildiğim halde, TDK sözlüğüne de başvurdum: “1. Hıyanet eden, 2. Zarar vermekten, üzmekten veya kötülük yapmaktan hoşlanan, 3. Kötü bir niyet taşıyan(kimse)…” tanımlamalarını okuyunca da irkildim!..

Eğer bir hayır yapılacaksa, MEÜ’ye ve Yönetimi’ne bir çeki düzen verilmelidir. “Halktan, sanayiden kopuksunuz, onlara gidin!..” dendiğinde, “Biz buradayız, bir şey isteyen varsa gelsin, yardımcı olalım!..” diye kolaycılığa kaçıp o “sırça köşk”te oturulmamalıdır…

“Büyük geçmiş olsun. Mersin'e verdiğiniz önemli hizmetlere karşın halen koruduğunuz alçakgönüllülüğünüzün size böyle bir ilgisizlik olarak dönmesi çok üzücü. Hak ettiğiniz ilgiyi görmemenize rağmen kırılmayacağınıza, yılmayacağınıza eminim. Siz ne tohumlar ekip ne ağaçlar diktiniz, büyüttünüz de bir meyvesini yemeden çekildiniz. Şimdi o ağaçların meyvelerini toplum yiyor. Zaten sizi bu kadar büyük yapan da budur...” gibi açık yürekli;

“İnsan eğildikçe büyür; ben bunu bilir bunu söylerim. Şu feryadınızı çok iyi anlıyoruz; ayaktayken ilgi, övgü, ödül, madalya vs. beklemiyorsunuz ama düştüğünüzde küçücük bir ilgi. Aslında beklediğiniz şey sıradan bir vatandaşa bile gösterilmesi gereken bir ilgi…” ve

“Herhangi bir vatandaşın parmağının üniversite otobüsünde kesilmesine istinaden ‘koskoca’ rektörün 1 dakikacık sürecek bir telefon açıp, olayın üniversite otobüsünde gerçekleşmesinden duyulduğu üzüntüyü ve geçmiş olsun dileklerini iletmesinin ve konuyla derhal ilgileneceğinin bilgisini vermesinin etkilerini düşünemiyorum. Böylesi güzellikler kimsenin kolay kolay inanamayacağı hızla yayılır toplum tabanına. Buna inanmayanlar tabii böyle ilgisiz, kayıtsız kalırlar. Toplum nazarındaki kayıtlarını da sildirirler…” gibi öneri ve kaygılarını dillendirebilenlere şapka çıkarılır doğrusu.

“Allah sizi parmağınız etmeyecek insanların eline düşürmesin, ilgisizliklerinden korusun. Sizden küçücük bir ilgiyi esirgeyenler belki yerlerinde oturacaklar ama toplum nazarında çok kaybettiler, kaybetmeye de devam edecekler. Zaten bu makamdakiler gelir-gider, siz yerinizde olun yeter. Sizin makamınız ayrı…” diye yürekten duygularını aktaran dostlara;  

“Bu kadarla atlattınız şükür”, “Bayağı kesik gene de…”,  “Başınıza gelenlere daha doğrusu parmağınıza olanlara çok üzüldüm. Acil şifalar diliyorum. Allah beterinden korusun, tekrarından saklasın. Tabii daha üzücü olanı  bunca emek verdiğiniz Üniversite yetkililerinin duyarsızlığıdır. Şoförün duyarsızlığı diğerlerinin yanında önemsiz kalıyor…”

 “Bayağı kesikmiş bu; sen bu parmağını kes dibinden, Rektöre zarf içinde postala!..” diyen duyarlı insanlara teşekkür ederim. Sözün bittiği yerlerdir bu duyarlı düşünce kesitleri…

Kimi aklı sivri kişi ya da kurum, Üniversite’nin çarşafını pazara çıkarıyorum diye bana karşı “Ah, vah” diyen veya “Of, puf ” çeken de olabilir, ama Nasrettin Hoca’nın, “Hırsızın hiç mi günahı yok?” diye sorguladığı gibi, bu yakınmalara neden olanların hiç mi kabahati yok? Lütfen hiçbir birey, kurum, kuruluş alınmasın, ama neden bu aymazlıklara çanak tutuyoruz?

Yaralı parmağımdan vazgeçtim de yaralı gönlüme gönülden bakmaya başladım. 11.11.2009

Mehmet Ali Sulutaş, MBA, yazar

Sağlık ve eğitime de duyarlı bir yurttaş

-------------------------------------------------------

Ek bilgi: Niteliği yüksek genç yeteneklerin geliştirildiği bilim yuvaları olan üniversiteler, bilinmeyenleri araştırıp öğreten bir ortam olarak geleceğe yönelmelidir. “Üniversite gibi gerçekleri öğrenme sanatının öğretildiği, açık tartışmanın yapıldığı, kişiliklerin geliştiği ortamlara her yıl ortaöğretimden gelen taze kanın katacağı dinamik anlayışı kucaklayan ve kendi birikimi ile geleceği hedeflemeli. Bu bağlamda üniversite bir meslek edinme yeri değil, aydınlanma ve topluma hizmet sunabilecek nitelikli bilgi üretme ortamıdır…” diyebilen ve

“Sonuç olarak bugün ülkemizde 130 üniversitede 2 milyon civarında öğrenci ile eğitim-öğretim yapılmaktadır. Bizler istemesek bile üniversite içi ve dışı dinamikler bizleri doğrudan ve dolaylı olarak eğitmektedir. Bilimsel araştırma ve eğitim yanında üniversitenin iç işleyiş yapısının sağlıklı yürümesi için, gelecek kuşaklara örnek olmak için, akademik aşamanın nüvesi olan düşünce özgürlüğü için gerektiğinde itiraz etmeyi ve eleştirel olmayı bilmeliyiz…” diye uyaran Çukurova Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. İbrahim Ortaş’ı da kutlamak gerek…   

www.kutlualtay.com yayında.  Fotoğraf ve edebiyat (yazı) dünyasına yeni bir nefes getirecek olan site, yayına geçti. İstanbul'dan birbirinden güzel fotoğrafları ve Kutlu Altay Kocaova'nın kendi yazdığı şiir, öykü ve yazılar ile kitap yorumlarını bulacağınız site, kapılarını size açtı...

Değerli dostlarım,

Bir haftadır, ufak gibi görünen, ama özen göstermeseydim kötü sonuçlara yol açabilecek bir sağlık sorunu yaşamaktayım. Geçen Pazartesi akşamı MEÜ Çiftlikköy yerleşkesinde verilen (bedava değil, ücretli) orkestra konserinden dönüşte, Üniversitenin kente ulaşım hizmetinden yararlanıp MEÜ otobüsünden Kapalı Spor Salonu köşesinde inerken tutunduğum yere takılıp ezilen ve kesilen sağ el küçük parmağımdan, o küçücük parmaktan oluktan akar gibi nasıl aktı o canım kanım diye hayretler ediyorum. Otobüs sürücüsünün ilgisizliğine hayret ettiğim gibi, bütün iyi niyetime ve umutlu beklentilerime rağmen MEÜ Rektörlüğüne de hayret ediyorum.

Bu süre içinde olanları öğrenen dostlar ve değirmende duyan sağır Sultan bile ziyaret ederek veya yazarak bana geçmiş olsun dileklerini ileten herkese teşekkür ediyorum. Arkadaşlık, dostluk ve insanlık bunu gerektiriyordu ve sizler insanlığınızı yaptınız, var olun!..

Bir haftalık süre içinde, MEÜ Rektörlüğü, Tıp Fakültesi ve Hastanesi henüz ses vermemiş olmakla, bana değer veren, saygı duyan insanlara da saygısızlık etmiş oldu, en azından…

MEÜ’den umudu kesince, bu sabah kadim dostumuz can hemşerimiz Prof. Dr. Esat Yılgör’e ulaştım.  Meğer o da MEÜ’den emekli olmuş, yeni bir üniversite kuruluşunu tamamlamışlar. Bu güzel haberi kendisi ve girişimciler kısa sürede kamuya açıklayacaklar. Asıl önemlisi, Dr. Yılgör gönülden ilgilendi benimle. Öğlen yemeğine de götürdü beni, gönlümü aldı, beni can kulağıyla dinledi. Kadir bilirlik, insana değer vermek bu demektir. Allah gönlüne göre versin.

Öğünmek gibi olmasın, bana karşı ilgisizlik herhangi bir yararlı insana yapılmış gibi ağrıma gidiyor. Çünkü kendimi biliyorum, beni bilenler de biliyor, Mersin’e ve insanlığa yararlı işler yapa gelmekteyim. Dr. Yılgör, aynı zamanda Mersin Sistem Tıp Merkezi’nde de sorumluluk almış, bilmiyordum. Kendisine teşekkür eder, yeni atılımlarında başarılar dilerim.

Çocuk Hastalıkları Uzmanı Dr. Yılgör, Sistem Tıp Merkezi’ndeki ilgili doktorla ön görüşme yapıverdi ve muayene giriş işlemlerimi de yaptırıverdi. Saat 13 sularında benimle birlikte Plastik Cerrah Dr. Emrah Arslan ile muayene sırasında bulundu, kendi hastalarından izin alarak. Toplum adına gönüllü işler yapanlar yakınmasınlar, böyle duyarlı ve sorumluluk duygularıyla dolu insanlarımız da var. Darısı duyarlı ve yararlı olmak isteyenlerin başına. Koçanı benim başıma. Püskülü de, saygısız, kendini bir şey sanan değer bilmezlerin başına.

Dr. Arslan parmağımın ameliyatına gerek olmadığını, zamanında müdahale edildiği için tehlikenin atlatılmış olduğunu, kopmuş olan sinirlerin de kendi kendini tamir edeceğini; iltihap durumu olmadığından hapları da kesebileceğimi söyledi.

Mersin Üniversitesi’nde mevcut Rektörlük yönetimi olduğu sürece onlara benden destek yok diye düşünürken bu olumlu bilgiye sevindim ve bu sevincimi sizlerle paylaşıyorum, dostlar. Sağlıcakla kalın, 12.10.09

Mehmet Ali Sulutaş

Sağlığa da duyarlı bir yurttaş-------------------------------------------------

--- On Sun, 10/11/09, mehmet ali sulutas <malisulutas@...> wrote:
From: mehmet ali sulutas <malisulutas@...>
Subject: Fw: BİLGİ: GÖRÜNMEZ KAZA...
To: "MeU Dr Esat Yilgor" <dryilgor@...>
Cc: "MSTB YK Huseyin Yildiran" <huseyinyildiran@...>, "MSTB YK Mersinliler Der" <turgayoktar@...>, "MSTB YK Gen Sek Karayolları Der Bsk" <sertacberber@...>, "mas" <malisulutas@...>
Received: Sunday, October 11, 2009, 1:06 PM

Esat Bey, Size iletmeyi istemekle istememek arasında gidip geldim ve sonunda sizi de bilgilendiriyorum. Doktorsunuz, Dekanlık yaptınız ama her şeyden önce insansınız ve insanlara insan gibi davranırsınız. Şu anda yaralı parmağımı unuttum, psikolojik sağlığımı düşünmeye başladım. Öyküyü anlatmayacağım, yönlendirdiğim iletide her şeyi anlattığımı sanıyorum.   Gözümüz gibi koruyup arka çıktığımız MEÜ’nün Rektörü ve Rektör Yardımcısı (Berika Hanım) beş gündür e-postalarına bakmamış ya da baktırmamış olabilirler mi? Tıp Fakültesi Dekanı bu kadar ilgisiz olabilir mi? Aklım havsalam almıyor. Üstelik ben sıradan bir yurttaş olmanın ötesinde bu Üniversitenin kurulmasında yırtınan, daha sonra da arka çıkan, eski bir öğretim görevlisi vs. Değirmendeki sağır Sultan bile duymuş, patronların kılı kıpırdamıyor.   Sanıyorum, sonraki adımlarım bir Basın Duyurusu ve bir sonraki adım da dava açmak olacak. İşte bu aşamada sizin bilginize iletiyorum, sonra, Rektörün Mehmet Çalışkan’a dediği gibi, “Haberim olsaydı…” demeyesiniz. Esenlik dileklerimle saygı ve sevgilerimi sunarım.   Mehmet Ali Sulutaş Duyarlı bir yurttaş 327 4749; (532) 606 5776 ------------------------------------------------- --- On Sat, 10/10/09, mehmet ali sulutas <malisulutas@...> wrote: From: mehmet ali sulutas <malisulutas@...> Subject: Fw: BİLGİ: GÖRÜNMEZ KAZA... To: tipiletisim@... Cc: "MeU Berika Ipekbayrak Rektor Y" <bipekbayrak@...>, "MeU Basin" <basin@...> Received: Saturday, October 10, 2009, 5:53 AM MEÜ Tıp Fakültesi Dekanlığına,   Sayın Dekan,   Üniversite Rektörümüze gönderdiğim aşağıdaki bilgilendirme iletime Rektörlükten, dört tam gün geçmiş olmasına rağmen henüz bir yanıt alamadım. Evet, görünmez değil, aslında, bu bir gizli görünür kaza. Başta pek önemsemez gibi oldum, ama Tece’de mi, Tömük’te mi bir gencin, avludaki telin elini sıyırmasından kangren olup öldüğünü duyunca, pisi pisine giden süslü Niyazi olmak istemediğimden önemsemeye başladım. Bu kaza MEÜ otobüsünde değil de bir toplu taşıma otobüsünde olmuş olsaydı, şimdiye kadar çoktan dava konusu yapmıştım.   Salı günü Toros Hastanesi Yenişehir Polikliniği’nde muayene olup, pansuman yaptırdım; Toros Hastanesi Merkez binasında tetanos aşısı yaptırıp, Gülnar Eczanesi’nden (Klamoks ve Dolorex) ilaçlarımı aldım. Bugün son pansuman yapıldı ve sargı çıkarıldı, 3-4 gün ertelemek zorunda kalmıştım, bugün yıkandım. Sudan sakındığım parmağımın uç kısmı hâlâ morumsu.   Bir hafta önce, Kültür Müdürümüz Mehmet Çalışkan’ın oğlunun ameliyat olduğunu duyduğu zaman, “Benim haberim olsaydı…” diye ilgi gösteren Rektör’e göre benim parmağımın yaralanması, derisinin kesilip pansumana ve tedaviye gerek görülmesi önemli değil mi acaba?   Değirmendeki sağır Sultan duymuş, parmağımı MEÜ otobüsünün bir yerine kaptırdığımı ve tedavi altına alındığımı da, Rektörlükten ne bir “Ah-vah!” ne de “Oh olmuş!” ya da “Getir parmağına bir de biz işeyelim…” diyen olmadı henüz. Doğrusu havsalam almıyor bu sessizliği ve ilgisizliği. Üniversitenin kuruluşu için terleyenlerden olduğumu; Çukurova Üniversitesine bağlı olduğu yıllarda Mersin Turizm Yüksek Okulu’nda öğretim görevlisi olarak ders verdiğimi; Kanada Büyükelçiliği Onur Temsilcisi olduğumu; Mersin Sivil Toplum Birliği Kurucu Başkanı olduğumu belirtmeme gerek var mı bilmem. 10.10.09   Dikkatinizi çeker, ilgilenmenizi dilerim.   Mehmet Ali Sulutaş, MBA 327 4749; (532) 606 5776 ------------------------------------- --- On Wed, 10/7/09, mehmet ali sulutas <malisulutas@...> wrote: From: mehmet ali sulutas <malisulutas@...> Subject: BİLGİ: GÖRÜNMEZ KAZA... To: "MeU Suha Aydin Rektor" <saydin@...> Cc: "MeU Berika Ipekbayrak Rektor Y" <bipekbayrak@...>, "Kemal Rastgeldi" <krastgeldi@...> Received: Wednesday, October 7, 2009, 9:42 AM Sayın Rektörümüz,   Pazartesi akşam MEÜ Akademik Oda Orkestrası’nın iyi katılımlı güzel konseri sonrasında Üniversite otobüsüyle eve dönenlerdenim. Bu hizmeti devreye soktuğunuz için teşekkür ederiz. Kapalı Spor Salonu köşesinde 21:30 dolayında otobüsün ön kapısından inerken, tutunacak yer bulamadım herhalde ki, sağ elimle en ön koltuk önündeki çıkıntıya tutundum, basamakları inmek istedim. Gövdem bir iki basamak indi ama elimi kurtaramadım.   Basamaktan geri çıkarak takılan küçük parmağımı geriye doğru itip acı içinde kurtardım. O parmağımdaki yüzük ince bir çıkıntıya takılmış olmalıydı. Ön koltukta oturan Dırahşan Bulut ve yan koltukta oturan tanımadığım bir başka bayanın heyecanlı bakışları arasında, yaralı  parmağımı da göstererek sürücüye, umursadığını sanmadığım bir tek söz söyledim:   “Kaptan, burada keskin bir metal var galiba, orayı düzelttirin, yoksa başınız ağrır…” Sürücü gazlayıp gitti, hiçbir şey söylemeden ve kılını bile kıpırdatmadan, toplu taşıma sürücüleri gibi. Öğrencilere ve personele de öyle kayıtsız mı kalıyor acaba, bay sürücü?..     Otobüs uzaklaşırken parmağımın sızladığını hissettim. Deyim yerindeyse, kaynak gibi kan akıyordu. Telaşlanmadım dersem yalan olur. Yüzük eğilip bükülmüştü, parmak şişmişti. En yakın sağlık ocağını bulmak dürtüsüyle Silifke Caddesi üzerinde, dükkânını kapatmak üzere olan bir esnaftan yardım istedim. Kanı durdurmak, kesik yarayı bir ilaçla kapatmak lazımdı. Kolonya ile parmağımın kanını biraz sildik ama kesik deriden kan akmaya devam ediyordu. Bir yara bandı ile işi kapattım sanıyordum. Eve vardım, tek başıma daha fazla ‘ilk yardım’ bakımı yapamazdım. Tekrar giyinip çıktım, yüzüğü kestirip doğru sargı işi yaptırmalıydım.   Gece Topçulardaki ‘Duygu Tıp Merkezi’ne yürüdüm. Orada bir hemşire ilgilendi, kesici aleti olmadığı için yüzüğü kesip çıkaramadık. Tentürdiyot gibi bir ilaçla yıkadığı parmağımı sarıp sarmaladı hemşire hanım. Salı günü o sargıyla geçiştirdiğimi sanıyordum. Sargı dışında kalan parmak ucumun renginin koyulaşıp siyaha doğru dönüşmesi, kangren olasılığını çağrıştırdı ve bu sabah 9:30 dolayında Toros Hastanesi Yenişehir bölümüne pansuman için gittim. Kayıt işleminden sonra hemşire hanım önce sargıyı çıkardı ki o bölge şişip garip bir renk almış. Önce yüzüğü kestirip çıkartmam ondan sonra pansuman yapılacağı söylendi. Ev yakınındaki Ender Elektronik sahibinin yardımıyla yüzüğü kesip çıkardık ve pansuman için geri döndüm.   Bu kez, kangren olasılığını saptamak için Dr Ramazan Kılıç’ın muayene etmesi gerekiyordu. Klamoks ve Dolorex’li bir reçete yazarak, tetanos aşısı yaptırmak için Toros Hastanesi Merkez Acil bölümüne gönderdi. Hemşire de şiş ve morarıp kararmış yarayı ilaçlayıp sardı.   Sonra Acile gidip tetanos aşısı oldum. Bir ay ve bir yıl sonra ve her beş yılda bir yeniden aşılanmak üzere, ağır aksak olağan yaşama döndüm. Görünmez kaza dedikleri bu olsa gerek. Akacak kan damarda durmazmış elbette. Ama bir aksaklık ve aymazlık varsa düzeltilmeli…   Bu vesileyle, hoşgörünüze sığınarak Üniversite bünyesinde çok kullanılan yabancı kaynaklı sözcük ve kavramlar yerine Türkçe karşılıklarının kullanılmasını sağlama bağlamında bir çalışma yapılmasına önayak olabilirseniz Türkçemize hizmet etmiş oluruz. Sözgelimi, ‘kampüs’ yerine ‘yerleşke’, ‘detay’ yerine ‘ayrıntı, ‘enformasyon’ için ‘bilgi/danışma/tanıtma’ denebilir. Ayrıca ‘aktivite’, ‘aksiyon’, ‘fonksiyon’, ‘opsiyon’, ‘tansiyon’  gibi sözcükler de arındırılabilir.   Üniversite yeni eğitim-öğretim yılı açılışını yazdığım yazımı bir kez daha ekliyorum. Bilginize saygılarımla sunarım. 7 Ekim 2009   Mehmet Ali Sulutaş 327 4749; (532) 606 5776 ---------------------------------------- Mersin Üniversitesi, Çarık ve Çizme / Mehmet Ali Sulutaş   Çağrılı olduğum bir törene katıldım 30 Eylül 2009 Çarşamba günü, Türkiye’nin tek köy üniversitesi olan Mersin Çiftlikköy’deki Mersin Üniversitesi’nde. Ana yerleşkede Cumhuriyet Meydanı’ndaki Atatürk anıtı önünde çelenk sunumu, saygı duruşu ve çocuklar korosunun okuduğu ulusal marşımızdan sonra Prof. Dr. Uğur Oral Kültür Merkezi A Salonu’ na geçildi.  Pek çok öğretim üyeleri binişleriyle (1), protokol üyeleri, konuklar ve öğrencilerin hazır olduğu tören, internet aracılığıyla Tarsus, Erdemli ve Silifke yerleşkelerinde de izlendi. Saygı duruşu, MEÜ Akademik Oda Orkestrası eşliğinde ulusal marşımızın okunmasıyla sürdü tören. Gönderilen kutlama iletileri okunduktan sonra Orkestra, birkaç hafta önce ışığa kavuşan ünlü besteci Nevit Kodallı’nın bazı yapıtlarını seslendirerek bu konserin ona adandığı belirtildi. Nitelikli kadrosu, modern tesisleri, kullandığı yüksek teknoloji ve sahip olduğu eğitim kalitesiyle uluslararası standartları yakalamış bir üniversitenin açılış törenindeyiz... Açılış konuşmalarında Öğrenci Konseyi Başkanı Serhat Karakoyun, ülkenin gelişimini sadece bilimle eşdeğer görmenin ve sorunları çözmek için sadece bilimin ışığında çalışmanın yetersiz kalacağını söyledi. “Aynı zamanda, medenî milletler seviyesine getirmek için vatanımız için de çalışmalıyız,” diyen Başkan,  öğrencilerin beklentilerini belirterek topluma bir çağrıda bulundu, öğrencilere sahip çıkılmasını istedi... Üniversite Rektörü Prof. Dr. Suha Aydın, konuşmasına Nevit Kodallı’yı anarak başladı. Kentin gelişiminde ve yaşamın biçimlendirilmesinde önemli bir unsur olan MEÜ’nün kuruluşundan beri benimseyip uyguladığı çağdaş değerlere vurgu yapan Aydın, “Ülkemizin aydınlık geleceğinin yaratılmasında üniversitelerin yükümlülüğü öteki kurum ve kuruluşlardan daha çoktur. Bu bilinçle bizler, Türkiye’nin dört bir yanından (ve yurt dışından) gelen gençlerimize çağdaş düzeyde eğitim (ve öğretim) olanağı sunmak ve topluma yararlı, yaratıcı, yenilikçi bireyler yetiştirmek için var gücümüzle çalışıyoruz,” dedi. Öğrenci odaklı olduklarını belirten Rektör, üniversite ile ilgili bilgiler de vererek bazı çalışmaları açıkladı.    Rektör, eğitim ve öğretim dilinin Türkçe olmasının önemine değinirken, “Atatürk’ün önderliğinde 1925’te başlatılan laikleşme süreci, yeni Türk alfabesinin kabulü ve Türk dilinin özleştirilmesi çabaları üzerinde etkili oldu. Türk devriminin gözbebeği olan Türk Dil Kurumu, laik-demokratik Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin temellerinin sağlamlaştırılmasında Türkçenin eğitim-öğretim ve bilim dili haline gelmesinde önemli görevler üstlenmiştir.” diyerek Türk kültür ve kimliğinin yabancı boyunduruğundan korunmasının, ülkede eğitim ve öğretimin her ortamda Türkçe ile yapılmasının önemine değindi. Atatürk’ün “Türk demek Türkçe demektir. Ne mutlu Türküm diyene” sözünü yineleyince de salon alkış sesleriyle yankılandı. Rektör’ün vurguladığı birkaç konu daha vardı: 1) Birçok öğrenci, yokluk nedeniyle, sadece, ‘Mersin Üniversitesini Geliştirme Derneği’ kanalıyla, Üniversite, belediyeler, yurttaşlar, kurum ve kuruluşlardan sağlanan para bağışlarından yardımla yedikleri öğlen yemeğiyle günü tamamlamak zorunda kalıyorlar; 2) İlçelerimizle Kırgızistan’da uygulanan ‘Uzaktan Eğitim’ programı daha geniş bir alana yayılacaktır; 3) Engellilere eşit fırsat sağlanması bağlamında bütün yerleşkelerde, asansör dâhil, her türlü kolaylıklar sağlanacaktır; 4) Yılan hikâyesine dönen öğrenci yurtları ihtiyacının giderilmesi için yerel ve genel yönetimlerle işbirliği sürmektedir. Geçen yıl Mersin Sivil Toplum Birliği ve Rektörlük yönetimiyle yapılan işbirliği toplantılarında yapılan bağışlarla binden fazla öğrenciye öğlen yemeği parası sağlanmıştı. Derneğin üstün çalışmasıyla sağlanan yardım ve bağışlarla, ev ve kişisel eşyalarla giysiler, Çiftlikköy Yerleşkesi’ndeki kendi kendine yeten güçteki ‘Giysi Bank’ tarafından çok ucuza satılmaktadır öğrencilere. Mersin Valisi Sayın Hüseyin Aksoy da konuşmasında (Mersin içinde üç yerleşkesiyle ilçelerde fakülte ve yüksek okulları bulunan ve 1992’de açılan) Üniversitemizin 17nci yılında öğrenci sayısının, yüksek lisans dâhil 27 bin (öğreticilerin de 1360) olduğunu vurguladı…  “Üniversiteler kent yaşamından ayrı düşünülemez,” diyen Vali, MEÜ’nün bilime, sanayiye ve yaşam kalitesine katkısını övdü. Özellikle göç etken sorunlarımızı MEÜ ile işbirliği içinde çözüm çalışmalarına değinen Valinin konuşmasının ana başlıkları şöyle:   1) ‘Sokakta çalışan çocuklar’ topluma kazandırılmalı, bu konuda adımlar atıldı; 2) Mersin’de intihar olaylarında bir artış gözlenmiştir. Son altı yılda 377 kişi intihar ederek yaşamına son vermiştir. İntihar teşebbüsü sayısı da 4760… 3) RIS - Mersin diye anılan bölgesel yatırım yöntemiyle a) lojistik (nakliye?), b) tarım, c) turizm dallarında önemli adımlar atıldı; 4) “10. Ulusal Turizm Kongresi’ Mersin’de yapılacak. Törenin son bölümünde ‘Açılış Dersi’ Ulusal/uluslararası dergilerde yayınlanan makaleleri; uluslararası bilimsel toplantılarda sunulup basılan bildirileri; bilimsel ve sanayi içerikli teknik raporları bulunan; lisans ve lisansüstü düzeyde dersler verip eğitim ve öğretime çok değerli katkılar sağlamış olan dumanı üstünde emekli Öğretim Görevlisi Ali Şahinoğlu onurlandırılmıştı, giderayak, “Doğru Türkçe Kullanımı” konulu ‘Açılış Dersi’ni vermesi için. Mehmet Emin Yurdakul, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Nazım Hikmet ve Atilla İlhan’dan örneklerle dersi zenginleştiren Şahinoğlu, teknolojinin olanaklarını da devreye sokarak Türk ulusunun Çanakkale ve Kurtuluş savaşlarına vurgu yaptı. Ders içinde vermek istediği asıl ders, dikkatli olunmazsa yayılmacıların neler yapabileceğiydi. Türkçe doğru kullanılmazsa başka ülkelerin boyunduruğu altına girmenin kaçınılmaz olduğu anlaşıldı dersten çıkarılan dersten… “Çanakkale’den Cumhuriyet’e” temalı fotoğraf gösterisi, “Dağ başını duman almış…” ve “Ankara’nın taşına bak…” marşlarının arasında çok akıcı verildi ana ders. “Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür, bir orman gibi kardeşçesine…” dizesiyle de son günlerde, aylarda ve yıllarda üstümüze serilmek istenen ölü toprağını dağıtma gücü de verilmiş oldu… Postallı düşmana karşı 12 yıl askerlik yapmış olan ‘Kestel Hüseyin Onbaşı’nın yokluk nedeniyle pırtık pantolonunu kayış yokluğu nedeniyle de anasının kıldan ördüğü kestel (2) ile bağladığı ve ayağındaki çarığın bile delinmiş olduğu bir yurt savunmasında söz ediliyor. İşte bu azim ve dirençle galip gelmiş çarık postala. Sağır ve kör Sultanların kulaklarına küpe ola!.. Konuklar arasında bulunan ve sahneye çıkarılan Kore Gazisi Ali Özdemir, sıra dışı bir şiir okuyarak koyun cebinden çıkardığı Türk bayrağını açıp izleyicileri coşturdu… Üniversite’nin merkez yemekhanesinde verilen öğlen yemeğiyle tören taçlandırıldı…   Not: Tören sırasında yanımda oturan, kim olduğumu sorduğu zaman kısaca kendimi tanıttığım, sıkça bana dönüp tören ve sunumla ilgili kısa yorumlar yapan, aldığım notları ne yapacağımı, nerede yayınlayacağımı soran ve kartımı da vererek, “Sanal dünyada veya kitaplarımda insanlarla paylaşıyorum. Dilerseniz sizinle de paylaşırım!.. “ dediğim meraklı ve konuşkan kişinin, henüz tanışma olanağı bulamadığım, Mersin Yenişehir İlçesi Kaymakamı Sayın Eyüp Sabri Kartal olduğunu daha sonra öğretim üyeleri ve muhtarlarla söyleşilerim sırasında tarifim üzerine bir muhtarın bana gösterdiği resimli bir gazete kesiğinden öğrendim.   (1) Biniş: Birkaç anlamı yanında, üniversite öğretim üyelerinin giydikleri cüppe. (2) Kestel: kıldan örülmüş bağ, bağcık, sırım, sicim.           The new Internet Explorer® 8 - Faster, safer, easier. Optimized for Yahoo! Get it Now for Free! Yahoo! Canada Toolbar : Search from anywhere on the web and bookmark your favourite sites. Download it now! Ask a question on any topic and get answers from real people. Go to Yahoo! Answers.

Yahoo! Canada Toolbar : Search from anywhere on the web and bookmark your favourite sites. Download it now!

Doğruların peşinde olan bir yurttaş

-----------------------------

Ermenistan’dan ilginç açıklama: Biz yazdık, AKP onayladı / 4.10.2009
Ermenistan Dışişleri Bakanı Nalbandyan, AKP iktidarı ile üzerinde uzlaştıkları protokole ilişkin çarpıcı detaylar (ayrıntılar) verdi: Hazırlanan metinler tarafımızdan kaleme alındı.

Ermenistan Dışişleri Bakanı Edvard Nalbandyan, AKP hükümetiyle Erivan yönetimi arasında 31 Ağustos’ta tarihinde parafe edilen ve 10 Ekim’de resmen imzalanması beklenen protokola ilişkin çarpıcı detaylar (ayrıntılar) verdi. Milliyet gazetesinin haberine göre, Ermenistan parlamentosuna (meclisine) konuşan Nalbandyan, “Türkiye ile ilişkilerin normalleşmesi için hazırlanan protokol metinleri tamamen bizim tarafımızdan kaleme alınmıştır. Ermenistan’da bundan kimsenin şüphesi olmasın. Türk tarafı bizim hazırladığımız metinleri okuduktan sonra, sadece ufak tefek düzenlemeler yaparak içeriği kabul etmiş oldu,” diye konuştu. Türkiye’nin Karabağ şartıyla ilgili de konuşan Nalbandyan, şöyle devam etti:

Karabağ şartı yok: “Türkiye ile ilişkileri normalleştirmek, büyük ölçüde Serj Sarkisyan’ın inisiyatifidir. Bir yıl önce müzakereler başlamadan önce, Sarkisyan, Türk yönetimine net bir dille diyaloğun sadece ve sadece ön şartsız yürütebileceğini söyledi. Ankara da Sarkisyan’ın bu önerisini kabul etti. Karabağ şartı hiçbir zaman masada olmadı ve olmayacak.”

Türkiye ile Ermenistan arasında iki protokolün imzalanmasıyla, günümüzde mevcut sınırın Moskova ve Kars anlaşmalarının belirlediği şekilde tanınmış olup olmayacağı yolundaki soruya Nalbandyan, “Bir ülkeyle ilişki kurmaya hazırlanıyorsanız, ilk yapmanız gereken iş o ülkenin mevcut sınırlarını tanıdığınızı söylemeniz gerek. Bunu başka yolu yoktur” dedi. YENİÇAĞ

yenidenergenekon.com/663-ermenistan-hazirlamis-turkiye-imzalamis/ 4.10.9

---------------------

Video:Voicing Opposition To Current Armenian-Turkish Protocols / 4.10.2009

Արմեն Այվազյանի ելույթը  Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատմանն ու երկկողմ հարաբերությունների զարգացմանը վերաբերող 2 Արձանագրությունների շուրջ հոկտեմբերի 1-ին կայացած ՀՀ խորհրդարանական լսումներից:  Հնչել  են սուր քննադատական ելույթներ: Լսումներին մասնակցել են միջազգային կառույցների ներկայացուցիչներ, ԱԳ նախարար Էդուարդ Նալբանդյանը, հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ, հանրային խորհրդի անդամներ, քիչ թվով պատգամավորներ, լրագրողներ, «Արարատ» կենտրոնի տնօրեն Արմեն Այվազյան, Պատմության ինստիտուտի տնօրեն Աշոտ Մելքոնյան, ՀԴԿ նախագահ Արամ Գ. Սարգսյան, խմբագիրներ Գեղամ Մանուկյան եւ Արիս Ղազինյան բավականին, Անդրանիկ Թևանյան:
 
Armen Ayvazyan's speech in parliamentary hearings on the theme “Initiated Protocols and the Normalization Process of Armenia-Turkey Relations” held on October 1.   The hearings are aimed at holding a comprehensive debate on the process being initiated between Armenia and Turkey on the basis of the issued documents with the participation of the representatives and experts of political organizations, NGOs and political research centers.

Majority of participants  have strongly criticized  the protocols: Armen Ayvazyan , Ashot Melqonyan, Ara Papyan, Aram Sargsyan, Gegham Manukyan, Aris Khazinyan, Andranik Tevanyan, and others.

ԱԺ լսումներ.. Armenian Parliament Hearing October 1, 2009
http://www.youtube.com/watch?v=u7-QKPrws_M&feature=channel

Armen Ayvazyan's speech at Armenian Parliament October 1, 2009
http://blog.ararat-center.org/?imlang=eng

Ararat Foundation

Nobel Barış Ödülü Hüseyin Barack Obama’nın   Demedim mi ben size, ‘ilk Nobel Barış Ödülü Obama’ya verilir’ diye 6.11.2008’de yazdığım  “Dünyayı Yok Etmek İsteyenler, Sizleri Yendik!..” başlıklı yazımda?   “Afrika kökenli bir zenci 44. ABD Başkanı seçildi… Barack Obama, Başkanlık seçimini kazanmasının kesinleşmesinden sonra yaptığı konuşmaya, ‘Dünyayı yok etmek isteyenler, sizleri yendik!..’ tümcesini de ekledi...” diye başlayıp, “Afrikalıların dediği gibi, yüzünüzün gözünüzün rengi ne olursa olsun, gözyaşlarınızın rengi hiç değişmez, aynıdır…” diye bitirdiğim yazımda ayrıca, “Sabırla, ısrarla, hazırlanmakla, çaba göstermekle nelere ulaşılabilineceğine çok güzel bir örnek, 47 yaşındaki güven verici ve yakışıklı Hüseyin Barack Obama’nın başarısı. Kenyalı Müslüman bir zenci baba ile ABD’li beyaz bir anadan doğma Demokrat Obama, bir tabuyu da yıkmış oldu…” demiştim.   Gaflar, teklemeler, bocalamalar da olsa, sonuçta ödül onun oldu. Bugün Oslo saatiyle 13 sıralarında açıklandı haber. Obama’nın yaydığı, “Daha güzel bir dünya için umut” sözleri ve nükleer silahsızlanma için çabaları ödül değerlendirmesinde etken olduğu belirtildi. Bu sözleri ve benzer girişimleri başka liderler de söyledi ve yaptı daha önce, ama…   Bu beklenmeyen ödül karşısında hem sevinen hem yerinenler oldu ve olacak da elbette. Henüz dokuz aylık bir başkanlık döneminde yeterli başarı sergilemeyen Obama’ya bu ödülün verilmesi epey tartışma yaratacak gibi.   Norveçli Nobel Komitesi Obama’yı, “Uluslararası diplomasiyi ve insanlar arasında işbirliğini destekleyip güçlendiren” bir kişi olduğu için de övdü. Arap ve Müslüman dünyası bu erken verilmiş kararı kaygıyla karşılayıp değerlendirmiş. ABD’de herkes uykuda iken sabahın alaca karanlığında uyandırılarak bilgilendirilen Obama, alçak gönüllülük göstermiş.   Daha önce bu ödülü alan Nelson Mandela ve Mikhail Gorbachev bu başarıdan dolayı Obama’yı övmüşler. Aslında Obama şimdiye kadar sadece vaatlerde bulundu, henüz bir dünya barışına katkı sağlamadı, sağlayacağı da şüpheliyken böyle ödüllendirilmesi dileyelim olumlu etki yapsın dünya dirliğine ve düzenine.   Zamanının ABD Başkan Yardımcısı Al Gore’un 2007’de ve Başkan Jimmy Carter’ın 2002’de aynı ödülü aldığını hatırlayınca Obama üçüncü ABD’li oluyor on yıl içinde Oskar Barış Ödülü alan. Ödül, 10 milyon İsveç kronu (1,4 milyon $) değerindedir ve Obama’ya 10 Aralık’ta yapılacak bir törenle verilecek.   M. Ali Sulutaş / Mersin, 9.10.9

---

Ask a question on any topic and get answers from real people. Go to Yahoo! Answers.

Dil Tutkunlarına Duyuru:

Mersin’de kültür ve sanat yaşamına can veren kurumlardan

İçel Sanat Kulübü Derneği,

20nci kuruluş yılı etkinliklerine bir yenisini daha ekledi:

‘Türk Dili’ ve ‘Kullanılan Türkçe’ üzerine tutarlı yorumlar yapan

üç duyarlı uzmanın yer alacağı özgün içerikli bir söyleşiyle

‘Dil Bayramı’nı kutluyoruz.

Eğt Ali Uysal, Doç. Dr. Orhan Özdemir ve Yazar Mehmet Ali Sulutaş etkinliğe konuşmacı olarak katılacaklar.

Mersin Sanat Sokağı’ndaki Nevit Kodallı Salonu 26 Eylül’de

saat 14’te bu kültür etkinliğine mekân olacaktır.

Ayrıntılı bilgi için: (324) 238 1088.

Bilgi: www.icelsanatkulubu.com İletişim: sekreter@...

Ücretsiz sunulan bu etkinliğe katılımınız önemle önerilir…

dil bayramı afiş1.JPG    dil bayra...JPG (62,3 KB)

DİL BAYRAMI VE SONRASI / Bir Söyleşinin Ardından / M. Ali Sulutaş 27.9.9   “Bana her gün ‘Dil Bayramı’” dersem yeridir. Yatıyorum dil, kalkıyorum dil. Bazı geceler uykumdan bile uyandırıp kaldırıp beni yazı aygıtımın başına oturtuyor gelişip oluşan bilgi ve düşünceler. Bu ve öteki birikimlerimi paylaşma olanağı sağladı, Eğitimci Ali Uysal ve Doç. Dr. Orhan Özdemir’le birlikte konuşmacı olduğumuz, Mersin’de yaşatılan İçel Sanat Kulübü’nün Nevit Kodallı Salonu’nda, 26 Eylül 2009 Cumartesi günü saat 14’ten sonra. ‘Dil Bayramı’ ve İSK’nin 20nci yılı nedeniyle gerçekleştirildi bu etkinlik. Konunun önemi nedeniyle, konuşma sürelerini uzun kurgulayan biz konuşmacılar, 10’ar dakikalık iki bölümde özetlemek durumunda kaldık, paylaşacaklarınızı. Ali Uysal, “Türkçenin Özellikleri ve Güzellikleri”, Orhan Özdemir, “Dil ve Egemenlik”  konularında konuştular. “Ana Sütüm Türkçe” başlığını taşıyan bana ayrılan süre içinde de paylaştıklarımın bir bölümü şöyle:   Şu anda aramızda olabilecek olan ve olmalarını istediğimiz, Erdal Şenel’den Doğan Akça’ya, Ertuğrul Karaoğuz’dan Cemal Turan’a, Gündüz Artan’dan Nevit Kodallı’ya, ışığa kavuşan dostlarımızı da anarak sürdürelim söyleşimizi. Deniz Tuncay Akkapılı’dan duydum: Bir yabancı atasözü, “Gülümsemesini bilmeyen dükkân açmasın!” der… Birkaç yıl önce, Gülnar MYO’da bir söyleşi çıkışında gençlerle yürürken gözüme takıldı, arka sokakta kapalı bir dükkânın camekânında ‘INTERNET CAFE’ yazılıydı. Durdum, “Gençler, CAFER’in ‘R’ harfi düşmüş, yardımcı oluverin!” deyiverdim. Önce şaşıran ve sonra gülüşen gençler gidip nasıl yaptılarsa aynı büyüklükte, aynı biçimde bir ‘R’ harfi yazılı bir kâğıt kesiğini yapıştırıverdiler ‘CAFE’nin önüne. Alın size, ‘bilmem ne CAFER’.  Dil, insanların duygu ve düşüncelerini açıklamak için kullandıkları ses imleridir. İnsanlar arasında iletişim ve anlaşma da bu dil denilen araç ile sağlanmaktadır. Bir dil, onu konuşan ulusun kültürünü, sanatını ve özelliklerini yansıtır. Bu yansımalar da kuşaktan kuşağa aktarılır. Dil, kullanıldığı sürece gelişir, çoğalır ve yaşamını sürdürür. Zamanla sözcüklerin biçim ve anlamları değişebilir. Ama dilimizi ve kendimizi gülünç duruma düşürmemeliyiz!.. Türkler 4000 yıl kadar önce yurtlarından ayrılmaya başlamışlar. Dilde, lehçe adı verilen kollar oluşmuş. Bu kollar arasındaki farklılıklar anlaşmayı zorlaştırıcı değildir. Özbekistan’da fazla zorlanmadım, 2-3 gün içinde onlar beni ben onları anlar olduk, orada iken. Sözgelimi, bildiğimiz ‘tomruk’, Kazakça ‘tomar’, Kırgızca ‘tomur’, Tatarca ‘tumar’ olmaktadır. Ama Carrefour-SA alışveriş yerinde pide “SPECIAL EKMEK” oluveriyor. Bu öyküyü paylaştığım Feyza Hepçilingirler’in, Cumhuriyet’in 24 Eylül 2009 tarihli Kitap Eki’ndeki “Türkçe Günlükleri” köşesinden aktaralım, Oturum Yönetmeni Fatih Alkar’ın okuduğu gibi: “Mehmet Ali Sulutaş’ın yaşadığı daha acıklı bir öykü: Mersin Carrefoursa’ya pide almaya gitmiş (Ramazan’da) Sulutaş. Pidelerin sergilendiği masanın önüne gelince, şampiyon kürsüsüne çıkarılmış gibi en üste yerleştirilen ve tabela niyetine kullanılan pidenin üzerinde yazılanları görmüş ve duraklamış. Yanındaki hanıma sormuş ilkin. ‘Üst satırdaki yazıyı anlayamadım; ama alt satırda EKMEK yazıyor,’ demiş kadın. Bir başkası, ‘Spesiyal ekmek’ demek istediklerini söylemiş. Derken başka bir hanım, ‘Speşıl ekmek, yani şey, speşıl işte!’diye aydınlatma çabasına girişmiş. Bir başkası, hangisinin ‘speşıl’ olduğunu anlamaya çalışmış. ‘Şu ekmek mi acaba, yoksa şu mu?’ Hangisi ‘speşıl’ ise ondan alacak. Sulutaş, sorumlulardan biriyle görüşmek isteyince görevli bir delikanlı yetişmiş ve haddini bildirivermiş Mehmet Ali Beye: ‘Ne var, ne olmuş yani! Speşıl ekmek işte, bilmiyorsan öğren emmi!’ Başka bir görevli de arkadaşının yardımına koşup alışveriş yerinin adının da zaten Fransızca olduğunu anımsatmış. Sonra ne mi olmuş reklam tahtası haline getirilen ve gerçekten tahta gibi olmuş pideyi, ‘Al götür onu dayı, senin olsun,’diye hediye etmişler M. Ali Sulutaş’a. O da bir şey yapamamanın ezikliğiyle tabela tahtası pideyi alıp evine dönmüş…”  Yönetmen bu yazıyı okurken, ben de yanımda götürdüğüm, söz konusu pideyi, yazıların herkes tarafından görülmesi düşüncesiyle görücüye çıkardım. Nice bayramlara, Türkçeyle!..

---

Make your browsing faster, safer, and easier with the new Internet Explorer® 8. Optimized for Yahoo! Get it Now for Free!

Benim için bu gün, 9.9.9 neden özel?   Aslında, 1.1.1, 2.2.2, …9.9.9 herhangi bir gün gibi olağanüstü bir gün değildir. Ne tılsımı vardır ne albenisi ne de başka bir özelliği... Sadece farklılıkları vardır, o kadar. Size, “9.9.9 için özel bir tasarınız var mı?” diye sorsam ne dersiniz, bilmem?   Yüzyılda bir yinelenen bu özel tarihleri kim bilir kaç kişi bir kez daha kutlayabilecektir…   İngilizce ‘anomaly’ sözcüğünden aşırdığımız ve kimilerinin ‘anomali’ diye kullandığı düzgüsüzlük (sıradan olmayan) günlerini kimileri kendi yöntemleriyle kutlayacaklardır. Meselâ, ABD’nin Florida eyaletinde bir ilçe yönetimi sadece bugün için 99.99 dolara evlenme etkinliği sunmaktadır. Belki Türkiye’de de böyle bir özel uygulama sunar bir girişimci 10.10.10’da, 10.10 liraya. Kim bilir?..   ABD’de yeni bir “ilgi çekecek film olacak” diye anılan ve bir ‘kıyamet günü’nün canlandırıldığı ‘9’ başlıklı bir film de ABD’de (belki başka ülkelerde de) gösterime girdi. Bugün 11’de Mersin Sivil Toplum Birliği YK, Mersin Gazeteciler Cemiyeti’nde “Mersin’e hizmet veren açık hava toplantı alanının korunması” ile ilgili bir Basın Toplantısı yapıyor. Mersin Opera ve Bale Derneği, yitirdiğimiz ‘Nevit Kodallı’nın kimliğini yaşatmak’ amaçlı, 18’de İçel Sanat Kulübü Nevit Kodallı Salonu'nda bir çalışma toplantısı yapacak.   Bu ‘üçleme’ bağlamında kendime bir yön ve yöntem çizmiştim, çok öncelerden:   1. İlk kitabım ‘Düşüncelerin Dansı’nı, Güldikeni Yayınları ‘Felsefe-Düşün Dizisi: 1’ ve “yeni yılın, yeni yüzyılın, yeni binyılın ilk kitabı” olarak yayımlattım, 1.1.1’de. 2. Farklılık yaratacak ama fark edilmeyecek değerlendirmeler yaptım, 2.2.2’den 7.7.7’ye. 3. İkinci ‘Ana Sütüm Türkçe’ kitabımın ‘SUNU’ ve ‘ÖN OKUMA’sını hazırladım 8.8.8’de. 4. Dördüncü ‘Türkçenin Kandilleri’ kitabımın ‘SUNU’sunu yazıyorum (dokuzuncu kitabım olmasını isterdim) 9.9.9’da.   Bilimsel olarak böyle simetrik ya da bakışımlı veya özgün tarihlere özel bir önem verilmese de kimileri bu tür tarihleri güçlü olarak yorumlamaktadırlar. Bu tarihler kimi kültürlerde uğurlu, kimi kültürlerde de uğursuz olarak yorumlanmaktadır.   Ünlü antik çağ filozof ve tarihçisi Aristoksenos (Aristoxenus) da ‘dokuz’ rakamının pek çok eşsiz özelliklerini ortaya koyup matematiğin büyülü dünyasında ünlü filozof-matematikçisi Pitagor (Pythagoras) hakkında şunları yazmış: “Pitagor, tüccarların kullanıp sevdikleri numaralarla ilgili bir takım teoremler geliştirmiştir.” Mesela, tek haneli bir rakamla dokuzun çarpılmasından elde edilecek sonucun sayıları toplandığında dokuz oluyor: Yani, 9x3=27ve 2+7=9. Aynı şekilde dokuzu herhangi iki, üç, dört haneli bir sayı ile çarpıldığında elde edilecek sonuç rakamları toplandıktan sonra elde edilen rakamların toplamı da dokuz ediyor. Yani, 9x62 = 558; 5+5+8=18; 1+8=9. Öte yandan 9 Eylül yılın 252nci günü oluyor; bu rakamların toplamı da 9 (2 + 5 +2)... Çinliler ve Japonlar ‘9’ rakamına ayrı bir önem verirler. Çinliler, (Beijing's Forbidden City) Beijing Beijing’in Yasak Kenti’nin 9,999 odalı olarak inşa edildiğine inanırlar. Kimi Japonlar da bazı otel ve hastanelerde ‘9’ numaralı oda belirlemiyorlar. Bazı gerçekler insan kafasını meşgul ediyor, doğal olarak. Mersin, 9.9.9 (9+9+9=27 ve 2+7=9)   Mehmet Ali Sulutaş, Rakamların büyüsüne kapılan bir yurttaş   İlgi: Sabah olsa da kalksak, şu dokuz rakamının büyüsünü bir araştırıp anlasak!.. MAS

---

Looking for the perfect gift? Give the gift of Flickr!

TÜRKÇE, EKMEK ve REKLAM (MIDIR BU AYMAZLIK?)   Sanki bütün işlerimi bıraktım akşamdan beri yaşadıklarıma akıl erdirmeye çalışıyorum: Akşamüzeri yolum düştü, ‘CARREFOUR SA’ya alış-verişe girdim. “Keşke girmez olaydım” dedirtecek bir durumla karşılaştım, eve gelir gelmez, her şey bir yana, bunu paylaşmalıyım:   Ben mi alışveriş arabasını itekliyordum yoksa araba mı beni sürüklüyordu, fark edemeden ekmek satılan masaların önündeydim. Şeker Bayramı yaklaştığı için girişten en gerideki fırına kadar sağlı sollu albenili şekerleme cinsi yiyecekler alıcının gözüne sokulur, diline, damağına yapıştırılır gibiydi. Bu geçit törenine direnebildiğime şaşmadım değil. Aç karına alışverişe çıkanlar dayanamazlar böyle karşılanmaya da…   Pidelerin sergilendiği masa önüne geldiğimde gördüğüme inanamadım, yanımda beliren bir bayana sordum, “Ne yazıyor şu pideler masasına konulan şampiyon kürsüsüne çıkarılan küncülü pidenin üstünde, okuyabiliyor musunuz?” Bayan yanıt verdi;   “Üst satırdaki yazıyı anlayamadım ama alt satırda ‘EKMEK’ yazıyor…” dedi saf saf. Teşekkür ettim, bir başka bayana sordum, o da; “Spesiyal ekmek demek istemişler, işte…” diye yanıt verdi, saygı duyarak. Bizim yarenliğimize katılan bir başka bayan da, tereciye tere satar gibi, “Sıpeşıl ekmek, yani şey, sıpeşıl işte!..” deyip bocalamaya başladı…   “Türkçeyi ne hale getirdiler!..” demem üzerine bir bayan, “Asıl hükümete...” diye katılınca da, “Balık baştan kokarmış zaten; Devlet Baba ile Hükümet Ana halvet olurken, milletin anası ağlıyor, memleketin imanı, Türkçenin de dili kanıyor,” deyiverdim…   Merak eden bir başka bayan da, “Şu ekmek mi acaba, yoksa şu mu?” diyerek bilgi ve bellek yordamıyla çözmeye çalıştı, yüzüme baktı, sanki benden yardım bekler gibi. Kadınlı erkekli, çoluklu çocuklu on kadar müşteri toplanmıştı etrafımda. Oradan seslendim, “Ekmekten sorumlu satıcı buraya kadar gelebilir mi acaba?” diye. Şeker satıcıları gülümseyerek bize yardımcı olmaya çalıştı.“Ayşe, Emine biriniz bu masaya gelin, yardımcı olun!” diye seslendi bir delikanlı, dalga geçer gibi. Bir delikanlı da, “Ne var, ne olmuş yani! Sıpeşıl ekmek işte, bilmiyorsan öğren, emmi!” deyip yürüverdi. Kafamın tası attı;   “İyi ama burası Türkiye! Fransa, İngiltere veya Amerika değil ki! Ekmeği anladık, Türkçe, ama o baştaki kelime Türkçe değil!..” demem üzerine, bir hazırcevap çalışan genç, “Alışveriş yerinin adı zaten Fransızca, ‘sıpeşıl’ yazılmışsa ne olmuş yani!..” diye bir gerçeği de söylemiş oldu: ‘Parmağını kaptırırsan, elini ve kolunu da kaptırırsın!..’ Dilini de, dini de, yani… Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az!..   “Fırından sorumlu amiri, müdürü çağırır mısınız, lütfen!..” naralarıma yanıt gelmediği gibi, takmayıverdiler bile. Bunun üzerine iki elimle kavrayıp indirdim, üzerinde ‘SPECIAL EKMEK’ yazan 35x50 cm boyutundaki pideyi. Tahta gibi kupkuru olmuş, sağ alt kenarı koparılıp hırpalanmış dikdörtgen biçimindeki ekmeği biraz havaya kaldırdım, müşterileri belki isyan ettirecek bir konuşma yapmayı geçirdim gönlümden.. Ama kalabalığı görünce, olumsuz bir talana yol açabileceğimi de algılayarak bu niyetimden vazgeçtim…   Ama bu reklam tahtası haline getirilen pideyi yanımda götürmeye niyetli olduğumu anlayan bir satıcı, “Al götür onu dayı, senin olsun!..” deyiverdi, daha fazla olay çıkaracağımdan çekindiği için olmalı. Kasa çıkışında işlem yapan bayan o ‘reklam tahtası’ haline getirilen pidenin ne olacağını sordu. Ben de, kısaca, “Ekmek satanlar bu kurumuş ekmeği ‘eşantiyon’ diye verdiler…” deyince, yakınındaki ‘Kemal’ diye seslendiği delikanlıya onaylatarak yanımda götürmeme izin çıkardı.   Mehmet Ali Sulutaş, bir duyarlı yurttaş / Mersin, 9.9.9

---

Make your browsing faster, safer, and easier with the new Internet Explorer® 8. Optimized for Yahoo! Get it Now for Free!

Hele biraz ayağa kalkabilelim, ilk işimiz şu 1950’den sonra yitirdiklerimizi yavaş yavaş geri almak olsun. Ezandan tutun da, Köy Enstitülerine, sonra da ilerleyelim toprak reformuna. Köy Enstitüleri kesinlikle açılmalıdır, kimsenin iftiralarına kulak asmayacak kadar güçlü olduğumuz bir günde ilk işimiz bu olsun.

Sevgiler, saygılar, iyi ki Mersin var, değerbilirler var.

-----Original Message-----
From: mehmet ali sulutas [mailto:malisulutas@...]
Sent: Friday, September 18, 2009 6:32 AM
To: Mersin Obegi; MFD IFAD; Baldaki; Bandirmagemisi; BCN 2004; D of A; Dusunce Platformu; Edebiyatcilar Der
Cc: Mersin Gazeteciler Cemiyeti; AA; AA; AA Veli Gurgah
Subject: Komşu huuuuu!.. Taze çıktı fırından!..

The new Internet Explorer® 8 - Faster, safer, easier. Optimized for Yahoo! Get it Now for Free!

ORHAN KEMAL 95 YAŞINDA   Değerlerimizin ve değerli insanlarımızın değerlerini yaşarken bilemediğimiz gibi, öldükten ya da yok olduktan sonra da bil(e)miyoruz. Işığa kavuşanlarımızın cenaze törenlerinde nutuklar atılır, belki birkaç ay ya da yıl daha anılır ve yazılır, ondan sonra unutulur gider. Bu kısır döngünün böyle olmasında kişilerden çok ülkede siyasi, ekonomik ve sanatsal ortamda uygulanan yöntem ve yaklaşımlar etken olmaktadır. Kültürel belleği yok eden yönetimlerin bilinçli ya da bilinçsiz yaklaşım ve eylemleri sonucu bellekler iğdiş ediliyor. Konunun bu yanından çok özüne eğilelim.   Mersin Gazeteciler Cemiyeti Yönetim Kurulu, kendi öz çabalarıyla, gösterişsiz ve yalın bir anma toplantısı düzenledi, 15 Eylülde, ünlü yazarlarımızdan Orhan Kemal’in 95inci doğum gününde. Bu sade toplantıyı ve Orhan Kemal’i de sade bir yaklaşımla dillendirmeye çalışalım.   Saygı duruşundan ve Orhan Kemal’in oğlu Işık Ülkü’nün gönderdiği duygu ve bilgi dolu mektubun okunmasından sonra, MGC Başkanı, “Sadece gazetecilik alanında değil, edebiyat alanındaki değerlerimize de sahip çıkıyoruz,” diyerek anlamlı bir ileti gönderdi çevreye. Mersin ve Adana’dan davet edilen dört konuşmacı Orhan Kemal’in farklı yönlerini öne çıkaran konuşmalar yaptılar, örnekler verip, bu az katılımlı toplantıyı özde kalabalıklaştırıp yücelttiler. Orhan Kemal ve onun gibi değerler hiç değilse doğum ya da ölüm yıldönümlerinde anılmalı ki, onların değerlerine değer katılsın.   O, yoksul olmasına karşın, duyarlı bir yurttaş olarak topluma hep insancıl yaklaşmıştır. Belki bu nedenle onun öykü ve romanları genelde ekmek ve cinsiyet üzerine kurgulanmıştır. Toprak ağalığına karşı hem yazılı hem sözlü bir savaş vermiştir. Gerçek şu ki, eğer bu toprak ağalığı olmasaydı ya da toprak reformu yapılabilmiş olsaydı, Türkiye’de ne Köy Enstitüleri kapatılabilirdi ne de bugünlerin ana konusu, sözde ‘Kürt Açılımı’ ya da ‘Demokrasi Açılımı’ diye bir geyik muhabbeti insanlarımızı sersem ederdi. Biraz da konuşmacılara kulak verelim:   “Devlet Kuşu ve Gurbet Kuşları romanlarına ‘sanayileşme süreci’ yansımış. Acaba bu süreç mi neden oldu köyden (ve kasabadan) kente göçü?. (Memleketin efendisi) Köylüleri işçi olmaya mı zorladı acaba? Çehov, Gogol, Istrati gibi yazarlardan etkilenmiş gibi ki ürünlerinde onların kokusu hissedilir. Romanlarında bir dağınıklık, bir fazlalık görülse de öyküleri sıkı dokuludur. Şiirle başladı, öyküleriyle ünlendi. Fransızca öğrendi. Ustası Nazım’ın önerisiyle öğretmenlik de yaptı. İnsanlara doğruları ve hakları, bilgiçlik taslamadan, ‘edebiyat’ yapmadan anlatmıştır.”   ‘Bekçi (Murtaza), Kaçak, Tekerlekli Sandalye, 72. Koğuş, Bu Şehrin Belalısı, Avare Mustafa, Meyhanecinin Kızı, Tersine Dünya, …’ sinema ve sahneye de taşınmış ünlü romanlarındandır. Bereketli Topraklar, Kanlı Topraklar, Hanımın Çiftliği, Vukuat Var gibi romanları öteki dillere aktarılıp dünya okurlarına da sunulmalıdır, eğer yapılmadıysa. Çünkü o, hemen bütün roman ve öykülerinde kadını ve hele çocukları öne çıkarmaktadır.   Türkiye’yi ve onun yakın tarihini bir edebiyatçı gözüyle değerlendirdiği için belki Orhan Kemal çok önemli bir Cumhuriyet dönemi yazarıdır. Ülkemizde son yıllarda özlemini duyduğumuz  ‘birlik’, ‘dirlik’, ‘düzenlik’ içinde olmamızı vurgular hep, “kimlikleri, bir ayrışma yerine birleşme unsuru olarak görmüş ve yapıtlarına da yaşamına da yansıtmıştır.”  Çukurova’nın etnik (insanlık) yapısına, bu kimliklerin dil ve kültür özelliklerine yapıtlarında yer vermiştir.   Ölümünden sonra, iyi ki ailesi onun adına bir ‘Öykü Ödülü’ yarışması geleneği oluşturmuş. Yalınlığı, içtenliği, insanın gönlüne dokunabilme yetisi onu ölümsüz yapmıştır. Yoksul gelmiş, yoksul yaşamış ve yoksul gitmiş Orhan Kemal’i gönül zenginliğiyle anarken, onu ve ürünlerini sevenleri, Seyranî’nin bir sözüyle selamlayalım: “Kimi helâl rızkı yiyip içmiyor.” M. Ali Sulutaş

---

Yahoo! Canada Toolbar : Search from anywhere on the web and bookmark your favourite sites. Download it now!