De aanpassing van Tenzin bij onze terugkomst valt ontzettend goed mee. Hij is
zelfs nog voorbeeldiger dan vroeger ! Hij gaat nu graag slapen ?! Een kusje aan
de papa, een handje aan mama om samen naar boven te gaan, slaapwel zeggen tegen
de witte Tara, de Dalai Lama, z'n Poehvriendjes en dan met het tuutje en het
piepemuisje in bed. Een droom !

Ook in de namiddag gaat hij zonder problemen slapen. Eten mag hij enkel in zijn
stoel. En al neemt hij een onorthodoxe pose in, hij blijft min of meer
stilzitten.

Ook bij de onthaalmoeder doet hij het voorbeeldig. Hij speelt rustig met de
kindjes, zou zelfs wat meer haar op z'n tanden mogen hebben.

Voor de papa verliep de aanpassing een pak minder. De eerste week was hij gewoon
niet om aan te spreken, hij had heimwee naar Down Under.

De verkiezingsuitslagen hier deden er ook geen goed aan. Een streekgenoot
formuleerde het prachtig op het natuurforum:

En dan moet ik durven toegeven: hoe ontgoocheld ik ook ben, tja, die
verkiezingsuitslag verbaast me eigenlijk niks. Ook al wil ik het zo graag
anders. Misschien moet een partij als Groen! er gewoon zijn als drukkingsgroep.
Worden de mensen werkelijk milieubewuster of beseffen ze gewoon dat het water
steeds vaker aan hun achterdeur staat? De verrechtsing in onze maatschappij is
gewoon een logisch feit (onverdraagzaamheid is eigen aan een multiculturele
samenleving die in een economische recessie zit). En die zal zich ook mondiaal
verder zetten op het vlak van milieu. "Eigen milieu eerst" is echt veel
dichterbij dan sommigen durven toegeven. Ik voorspel ecofascistische partijen
(l'histoire se répčtera, maar deze keer zal het ook over milieu gaan) binnen de
20 jaar. Als alles verkloot is, zullen we beginnen uitmaken wie nog recht heeft
op propere lucht en water.
Ode aan al die mensen blijven baggeren door de stront, hoever de bierkaai ook
ligt.

Drie vierde van de Vlamingen stemde (centrum)rechts. Onbegrijpelijk. Niet dat al
die mensen de kwaliteiten hebben zoals hierboven beschreven, maar velen laten
zich misleiden door de hypocrisie van Vlaanderens grootste partij. Hoe kan je
anders omschrijven dat de formateur, toen hij vroeger minister van milieu was,
zelfs overwoog om jacht toe te laten in natuurgebieden en alles deed om wat ook
maar enigszins naar natuurbehoud rook, tegen te werken of zelfs terug te
schroeven !

Ook zo op lokaal niveau: ons gemeentebestuur doet er alles aan om de uitbreiding
van het provinciaal domein De Gavers tegen te werken, zogezegd omwille van de
welvaart van welgeteld twee landbouwers. Dat gaat boven het welzijn
(terugdringen hoge waarden fijn stof) van 11.000 inwoners. Maar vreemd genoeg
ijveren ze ook voor meer wegen, industrie en woningen. Die nemen toch ook beslag
op landbouwgrond ?! En daar maakt men dan geen problemen van.

Kris Peeters wil van Vlaanderen een Europese topregio maken. Op zich niets op
tegen. Maar voor bos en natuur heeft hij geen aandacht. Terwijl de welvarende
regio's waarnaar hij verwijst, met een gelijknamige bevolkingsdruk, tot 5 keer
meer bos hebben dan Vlaanderen. En onze regio, Zuid West-Vlaanderen is dan nog
het kneusje in Vlaanderen wat bos betreft.
Zelfs Londen heeft evenveel bos als Vlaanderen, terwijl de bevolkingsdruk er
vijf keer groter is !

Natuur en welvaart gaan dus wel samen.

Er waren natuurlijk ook positieve zaken bij onze terugkomst. We zijn sterk onder
de indruk van onzen hof, de kabouterkes hebben prachtig werk geleverd. En al die
tinten groen. In Australië was het dus winter, de Europese loofbomen waren of
verkleurd, of kaal. De immergroene eucalyptussen hebben dan weer geen zo'n
weelderig bladerdek als `onze' vegetatie.

Hebben ons (letterlijk) eveneens gesmaakt: de mayonaise zónder suiker, de
boterkoeken en echte kaas ! En de fiets, wat heb ik die gemist ! Toch mag ik
niet te hard van stapel lopen met het fietsen. Zaterdag 90 en woensdag 125 km
gedaan, maar het zitvlak protesteerde hevig. En de snelheid is niet wat het
geweest was. Wat me heeft geleerd dat gewoon dagelijks met de fiets gaan werken
al enorme voordelen heeft voor de conditie.

Een evaluatie dan: onze drie maanden zijn voorbijgevlogen. Los van de
landschappen en de overal tegenwoordige natuur, is het vooral de Australische
mentaliteit die ons sterk aanspreekt. Voor Davy was het leuk ook drie maanden
continu bij Tenzin door te brengen, beiden zijn dichter bij elkaar gekomen, al
blijft hij uiteindelijk toch een moederskindje. Gelijk heeft hij, hij heeft een
fantastische mama. .

We hebben mooie herinneringen en ondertussen hebben we weer wat mensen ontmoet
waar we contact gaan mee blijven houden, Viv en Phil hebben al een bezoek
toegezegd wanneer ze naar Europa komen. Ze willen wel de slagvelden van de
eerste wereldoorlog zien.

Maar eerst hopen op een vlotte bevalling !

We wensen ook nog de oma's te bedenken: oma en opa Waregem voor te gaan stemmen
in onze naam en de lekkere vegetarische spaghettisaus bij aankomst. Oma Langdorp
voor het doormailen van de fakturen (ze mocht ze betaald hebben ook ) en
het helpen met de talloze vaten was na aankomst.

Eveneens nen merci aan buur Jacques voor het verzorgen van de planten in huis en
het in het oog houden van de meme, broer en fliek Andy voor het in het oog
houden van ons huisje en eigenlijk aan jullie allemaal voor het volgen van onze
verhalen.

Davy, Kathleen, Tenzin en …